Αρχαίοι Έλληνες Μουσικοί και Συνθέτες

Μέσα στην ευρύτερη ελληνική πολιτιστική κληρονομιά εντάσσεται αναμφισβήτητα και η μουσική. Μια μουσική που έχει ρίζες στην Αρχαία Ελλάδα και γονείς πλήθος μουσικών καλλιτεχνών, συνθετών και μουσικών, ο καθένας από τους οποίους έχει βάλει ξεχωριστά το λιθαράκι του ώστε να εξελιχθεί η τέχνη αυτή μέσα στους αιώνες. Η μουσική παιδεία των Αρχαίων Ελλήνων είναι έκδηλη μέσα από τις θρησκευτικές τελετές, το αρχαίο θέατρο, τα συμπόσια και τους αθλητικούς αγώνες.

Όμως θα ήταν σοφό να ρίξουμε μια βαθύτερη ματιά και να εστιάσουμε στους βασικούς εκπροσώπους της αρχαίας ελληνικής μουσικής. Άλλωστε, η προσφορά τους στην ιστορία, τον πολιτισμό και την παιδεία είναι ανεκτίμητη. Κάποιοι λοιπόν από τους δεκάδες άσημους αλλά και δημοφιλείς αρχαίους μουσικούς και συνθέτες είναι:

  • Ο Αρίωνας, ο οποίος ήταν συνθέτης και λυρικός ποιητής και καταγόταν από τη Μήθυμνα της Λέσβου. ΥπολογίζετArionαι ότι έζησε στα τέλη του 6ου και στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ.. Μεγάλη ήταν η συνεισφορά του στην εξέλιξη του διθυράμβου (άσμα των διονυσιακών μυστηρίων), θεωρείται ο καλύτερος κιθαρωδός της εποχής του, καθώς και ο πρώτος που εισήγαγε στα έργα του στοιχεία της τραγωδίας. Γι’ αυτό και από πολλούς θεωρείται ευρετής του τραγικού τρόπου.
  • Ο Ορφεύς, ο οποίος ήταν ίσως ο καλύτερος μουσικός τον 15ο αιώνα π.Χ.. Ήταν ο πιο φημισμένος τραγουδοποιός, ενώ συνόδευε τα άσματά του με μελωδίες της λύρας του. Η φωνή του ήταν τόσο εξαίσια που λέγεται μέσα από μύθους ότι στην Αργοναυτική Εκστρατεία τον πήραν μαζί γιατί θεωρείτο ότι η θεσπέσια αυτή φωνή μπορεί να ασκήσει επιρροή και να γαληνέψει τη φύση.
  • Ο Πίνδαρος (522 – 446 π.Χ.), λυρικός ποιητής ο οποίος έγραψε παιάνες, διθυράμβους, ύμνους και εγκώμια. Τα έργα του ήταν πιστά στο παραδοσιακό στοιχείο και γραμμένα σε σεμνό ύφος. Τα ελάχιστα δείγματα ελληνικής μουσικής που έχουν απομείνει αποδίδονται κατά κύριο λόγο σε αυτόν. Γενικά, υπήρξε σεβάσμια κ αναγνωρισμένη μουσική μορφή.

Οι Αρχαίοι μουσικοσυνθέτες προσέφεραν στους Αρχαίους Έλληνες ένα κομμάτι συνυφασμένο με την καθημερινότητά τους: τη μουσική και τα άσματα, δηλαδή τα στοιχεία εκείνα που όριζαν τότε την κοινωνία ως πολιτισμένη και αποτελούσαν δείγματα προσωπικής ευζωίας.